Huna – siedem zasad życia w harmonii i świadomości
Czasami, kiedy szukam sensu w codzienności, wracam myślą do Hawajów – nie tych z pocztówek, lecz do ich wewnętrznego ducha.
Słowo huna w języku hawajskim oznacza „ukryty”, „tajemny”. Dla mnie to zaproszenie do odkrywania tego, co niewidoczne na pierwszy rzut oka – prostoty, uważności i spokoju.
Współczesna Huna nie jest starożytnym systemem wierzeń. To filozofia życia inspirowana kulturą i językiem hawajskim, spopularyzowana w XX wieku przez Maxa Freedom Longa i Serge’a Kahili Kinga. Choć nie stanowi części autentycznej duchowości wysp, jej zasady mają głęboki uniwersalny sens.
Każda z nich jest jak fala – inna, ale razem tworzą ocean harmonii.
IKE – Świat jest taki, jaki myślisz, że jest
Pierwsza zasada Huny mówi, że rzeczywistość jest odbiciem naszych myśli.
To, jak postrzegamy świat, zależy od tego, jak o nim myślimy.
Wdzięczność, zaufanie i pozytywne nastawienie otwierają przestrzeń na dobro.
Świat nie jest stały – zmienia się wraz z naszym spojrzeniem.
KALA – Nie ma ograniczeń
Granice istnieją tylko w umyśle.
KALA zachęca, byśmy uwolnili się od przekonań, które nas blokują.
Hawajczycy mówią: “Hele me ho‘ohiwahiwa” – „Idź z wdzięcznością.”
Wdzięczność rozluźnia napięcia i otwiera przestrzeń.
Przeszkody znikają powoli, jak mgła rozproszona w porannym słońcu.
MAKIA – Energia podąża za uwagą
To, na czym się skupiamy, wzrasta.
MAKIA przypomina, że nasza uwaga jest jak promień światła – tam, gdzie ją skierujemy, tam płynie nasza energia.
Jeśli wybieramy skupienie na harmonii, wzmacniamy spokój; jeśli koncentrujemy się na lęku – wzmacniamy chaos.
Uważność to sztuka kierowania własnej mocy.
MANAWA – Teraz jest moment mocy
Tylko teraźniejszość naprawdę istnieje.
MANAWA uczy, że moc działania jest zawsze w chwili obecnej.
Nie w przeszłości, która już minęła, ani w przyszłości, która jeszcze nie nadeszła.
Życie dzieje się teraz – tu, gdzie jesteśmy, w oddechu, w spojrzeniu, w decyzji.
ALOHA – Miłość to bycie szczęśliwym z kimś lub z czymś
ALOHA to serce Huny. Nie jest tylko powitaniem, lecz stanem ducha.
To radość z połączenia, z istnienia razem.
Miłość w tym znaczeniu to akceptacja i życzliwość – nie emocja, lecz sposób bycia.
Być w aloha to żyć w pokoju z samym sobą i z otoczeniem.
MANA – Cała moc pochodzi z wnętrza
Każdy z nas ma w sobie źródło mocy – manę.
Nie trzeba szukać jej w autorytetach ani w świecie zewnętrznym.
MANA przypomina, że prawdziwa siła rodzi się z odpowiedzialności i świadomości siebie.
Nie musimy jej zdobywać – wystarczy ją rozpoznać i zaufać jej przepływowi.
PONO – Skuteczność jest miarą prawdy
PONO oznacza harmonię i właściwe działanie.
Nie chodzi o teorie czy dogmaty – tylko o to, co naprawdę działa i przynosi dobro.
Jeśli coś przynosi spokój i równowagę – to jest pono, czyli właściwe.
To mądrość, która zachęca do obserwacji, a nie oceniania.
Autentyczność i źródła Huny
Warto mieć świadomość, że system Huny w tej formie nie pochodzi bezpośrednio z rdzennych tradycji hawajskich.
Badaczka Lisa Kahaleole Hall pisała:
“Huna bears absolutely no resemblance to any Hawaiian worldview or spiritual practice.”
(Tłumaczenie: „Huna nie ma żadnego podobieństwa do jakiegokolwiek hawajskiego światopoglądu lub praktyki duchowej.”)
Dlatego podchodzę do niej z szacunkiem, ale też ze świadomością jej współczesnego charakteru. Traktuję te zasady nie jako rekonstrukcję starożytnej nauki, lecz jako inspirację do pracy nad sobą – prostą, przejrzystą i dostępną dla każdego.
Autentyczne hawajskie praktyki duchowe, takie jak Hoʻoponopono – rytuał pojednania i oczyszczania relacji – są głęboko zakorzenione w lokalnej kulturze i mają zupełnie inny kontekst. Ale Huna, nawet jeśli współczesna, zachowuje w sobie coś, co może prowadzić ku harmonii: zaufanie, obecność i wdzięczność.
Kiedy myślę o Hunie, widzę ocean. Każda zasada to fala – inna, a jednak część całości.
IKE przypomina, że świat zaczyna się w myśli.
KALA daje przestrzeń.
MAKIA przypomina o mocy skupienia.
MANAWA zakorzenia w chwili obecnej.
ALOHA otwiera serce.
MANA daje siłę z wnętrza.
PONO prowadzi ku harmonii.
Właśnie w tym przepływie, w prostocie i obecności, kryje się mądrość Huny – ukryta, ale zawsze bliska tym, którzy potrafią słuchać.
